Po dwóch latach leżenia w pudłach i plastikowych pojemnikach, stania w wielkich, papierowych torbach na prezenty, moje książki wreszcie mają swoje miejsce - mam regał! W wynajmowanym mieszkaniu od początku nie czuję, żebym była u siebie, choć jest dość wygodne i jak dla nas dwojga przestronne. Poza łóżkiem,  mamy swój tylko komplet mebli, na który składają się trzy szafy i komoda. Stół do jedzenia pożyczony od koleżanki, stół pod komputer - od cioci, lodówka i pralka od rodziców G., we wszelkie naczynia wyposażyli nas moi rodzice i babcia, nie musiałam nawet kupować ręczników. Wreszcie jednak, po podjęciu decyzji o pozostaniu tu jeszcze rok, do czasu uzbierania pieniędzy na wkład własny pod zakup własnego mieszkania, zdecydowaliśmy się kupić mi choć niewielki regał. Właściwie to G. zaproponował, a ja nie mogłam uwierzyć w swoje szczęście:) Złożyliśmy go wczoraj wieczorem, dziś wyczyściłam i poukładałam część swoich zbiorów, około 100 tomów. Wydaje się dużo, ale zajmują tylko pięć półek dwumetrowego regału szerokiego na 45 cm. I chociaż to nawet nie jest połowa moich zbiorów, choć zostało jeszcze jedno nierozpakowane pudło, choć kilka książek, w tym pięć tomów powieści Kathy Reichs, jest pożyczonych znajomym i rodzinie, a moje najcenniejsze zbiory, czyli ukochane słowniki, cała Jeżycjada, wszystkie niemal tomy kryminałów Agathy Christie i literatura dziecięco-młodzieżowa wciąż zalegają u rodziców - jestem przeszczęśliwa! Co chwilę zerkam na mój zbiorek i nie mogę się nacieszyć! Od razu zrobiło się bardziej domowo, przytulniej. Aż nie mogę sobie wyobrazić, co będzie, gdy zrealizuję wreszcie kiedyś moje marzenie o bujanym fotelu, małym stoliku, lampce i całej ścianie książek... I będzie oczywiście kot! A czasem, mam nadzieję, będą również odwiedziny także Kota i innych przyjaciół ;)